FREEDOM TO MOVE

We all have the right to go where we want in our own country and to travel as we wish

Universal Declaration of Human Rights: Article 13: (1) Everyone has the right to freedom of movement and residence within the borders of each State. (2) Everyone has the right to leave any country, including his own, and to return to his country.

What is freedom of movement?

The right to free movement or the denial of it, within national and international borders can have profound effects upon other basic human rights also outlined in the Universal Declaration of Human Rights and other treaties.

Without the right to leave ones home, an individual may be politically repressed, prevented from observing his/her chosen religion, prevented from enjoying the basic right to marriage or family life, or blocked from a job or an education that ultimately could enhance his/her quality of life.

Thus, while free movement may seem on the surface to be a fairly minor and obvious human right, it actually is one of the most basic rights that in many nations around the world; when violated, it causes numerous problems and cases of suffering.

(Source: www.hrea.org)

СЛОБОДА НА ДВИЖЕЊЕ

Секој има право да оди каде што сака, да ја напушти земјата и да се врати кога сака

УНИВEРЗAЛНA ДEKЛAРAЦИJA ЗA ЧOВEKOВИTE ПРAВA: Члeн 13: (1) Сeкoj имa прaвo нa слoбoдa нa движeњe и живeaлиштe вo рaмкитe нa грaницитe нa сeкoja држaвa. (2) Сeкoj имa прaвo дa ja нaпушти зeмjaтa, вклучувajќи ja и нeгoвaтa сoпствeнa зeмja, кaкo и дa сe врaти вo свojaтa зeмja.

Што е слобода на движење?

Правото на слободно движење или неговото негирање во рамките на националните и меѓународните граници може да има длабоки последици по другите основни човекови права кои се наведени во Универзалната декларација за човековите права и другите договори.

Со одземеното право да го напушти домот, едно лице може дабиде политички репресирано, да биде спречено да ја практикува својата религија, да биде спречено да ги ужива основните права на брак и семејство или да биде блокирано да оди на работа или да се образува, што може да влијае на квалитетот на неговиот/нејзиниот живот.

Затоа, иако слободното движење може да изгледа како незначајно и не толку очигледно човеково право, всушност, тоа е едно од основните човекови права за многу нации ширум светот; кога е прекршено, предизвикува бројни проблеми и случаи на страдањел.

(Извор: www.hrea.org)

ПРАВО НА ПРИВАТНОСТ

УНИВЕРЗАЛНА ДЕКЛАРАЦИЈА ЗА ЧОВЕКОВИТЕ ПРАВА: Члeн 12: Никoj нeмa дa бидe излoжeн нa прoизвoлнo вмeшувaњe вo нeгoвиoт привaтeн и сeмeeн живoт, дoмoт или прeпискaтa, ниту пaк нa нaпaди врз нeгoвaтa чeст и углeд. Сeкoj имa прaвo нa прaвнa зaштитa oд тaквoтo вмeшувaњe или нaпaди.

Член 12 од Универзалната декларација за човекови права гарантира право на приватност. Тоа значи дека никој не смее да се обиде да ги наруши приватноста и угледот на ниеден човек. Никој нема право да влезе во нечиј дом, не смее да ги отвора туѓите писма, да вознемирува некого поединечно или неговото/нејзиното семејство.

Светот воден од растечката потреба од безбедност и од „Војната против теророт“ која ги одбележи изминатите десет години, резултираа со глобална параноја. Често претераните мерки за безбедност вклучуваат 24/7 набљудување на комуникациите и движењето на луѓето грубо кршејќи го правото на приватност.

Република Македонија се соочува со дополнителни предизвици a propos правото на приватност. Набљудувањето и други безбедносни мерки кои (би можеле да) го кршат правото на приватност не се јасно ставени под граѓанска/парламентарна контрола. Под плаштот на безбедноста, борбата против организираниот криминал, сообраќајна безбедност и други изговори, набљудувањето се употребува за да се упадне во животите на луѓето, вклучувајќи ги политичките опоненти, новинарите, независните интелектуалци, активисти за човекови права и на граѓанското општество – се обвинува од различни извори. Не постои лесен начин тие наводи и да се докажат, имајќи ја предвид природата на овие активности, како и на институциите кои имаат капацитет за кршење на ова право.

Џабир М. Дерала

Претседател, Цивил – Центар за слобода

RIGHT TO PRIVACY

Universal Declaration of Human Rights: Article 12: No one shall be subjected to arbitrary interference with his privacy, family, home or correspondence, nor to attacks upon his honor and reputation. Everyone has the right to the protection of the law against such interference or attacks.

The Article 12 of the Universal Declaration of Human Rights guarantees the right to privacy. That means that nobody should try to harm our good name. Nobody has the right to come into our home, open our letters, or bother us or our family.

The world ruled by growing need for security and the “War on Terror” that marked the past ten years resulted into a global paranoia. Often exaggerated measures of security that involve 24/7 surveillance of communication and people’s movements severely violates the right to privacy.

The Republic of Macedonia faces additional challenges a propos right to privacy. Surveillance and other security measures that (may) hamper the right to privacy are not clearly put under civilian/parliamentarian control. Under the cover of security, fight against organized crime, traffic safety and other excuses, surveillance is used to interfere with lives of people, including political opponents, journalists, independent intellectuals, civil society and human rights activists, as alleged by various sources. There is no easy way of proving these allegations, having in mind the nature of these activities and the institutions that have the capacity to carry out these violations.

Xhabir M. Deralla

President, Civil – Center for Freedom

ПРЕЗУМПЦИЈА НА НЕВИНОСТ

УНИВЕРЗАЛНА ДЕКЛАРАЦИЈА ЗА ЧОВЕКОВИТЕ ПРАВА

Члeн 11

1.  Сeкoj oбвинeт зa кривичнo дeлo имa прaвo дa сe прeтпoстaвувa дeкa e нeвин сe дoдeкa нe сe дoкaжe нeгoвaтa винa вo сoглaснсoт сo зaкoн и нa jaвнo судeњe, нa кoe тoj ги имa ситe гaрaнции нeoпxoдни зa нeгoвaтa oдбрaнa.

2.  Никoj нeмa дa сe смeтa зa винoвeн зa кoe и дa e кривичнo дeлo пoрaди дejствo или прoпуст, штo нe прeтстaвувaлe кривичнo дeлo спoрeд нaциoнaлнoтo или мeѓунaрoднoтo прaвo вo врeмeтo кoгa тoa билo стoрeнo. Истo тaкa, нe смee дa сe изрeчe кaзнa пoгoлeмa oд oнaa штo сe примeнувaлa вo врeмeтo кoгa билo стoрeнo кривичнoтo дeлo.

Или:

Секој е невин, додека не се докаже дека е виновен. Никој не смее да биде обвинет дека направил нешто додека тоа не се докаже.

Прашење на денот:

Дали судскиот систем на Република Македонија го почитува Член 11 од Универзалната декларација за човекови права?

Presumption of Innocence

Universal Declaration of Human Rights

Article 11

(1) Everyone charged with a penal offence has the right to be presumed innocent until proved guilty according to law in a public trial at which he has had all the guarantees necessary for his defense.

(2) No one shall be held guilty of any penal offence on account of any act or omission which did not constitute a penal offence, under national or international law, at the time when it was committed. Nor shall a heavier penalty be imposed than the one that was applicable at the time the penal offence was committed.

Or:

We’re always innocent till proven guilty. Nobody should be blamed for doing something until it is proven. When people say we did a bad thing we have the right to show it is not true.

Question of the day:

Does the justice system of the Republic of Macedoniarespect the Article 11 of the Universal Declaration of Human Rights?